Roma’da Ne Yenir? Carbonara’dan Suppli’ye Semt Semt Lezzetler

Carbonara, Roma’nın yüzyıllık bir yemeği gibi anlatılır. Kayıtlar ise çok daha yakın bir tarih gösteriyor. Adı bilinen ilk kez 1939’da, Hollanda Doğu Hint Adaları’nda çıkan De Koerier gazetesinde geçiyor. Haber, Trastevere’de bu yemekle tanınan bir restorandan söz ediyor. İlk tarif ise 1952’de Chicago’da yayımlanmış. İtalya’daki ilk tarifte 1954’te sarımsak ve Gruyere peyniri vardı. Bugünkü klasik tarifte ikisi de yok.

Roma mutfağı az malzemeyle yapılan, sade ve tok tutan yemeklerden oluşuyor. Bu yazıda neyi denemeniz gerektiğini ve her yemeğin ne olduğunu topladım. Semt semt adresleri ve turist tuzaklarını nasıl ayırt edeceğinizi de anlattım. Şehrin genel tanıtımı için Roma gezilecek yerler rehberime bakabilirsiniz.

Roma’nın Dört Klasik Makarnası Nedir?

Roma’nın dört klasik makarnası carbonara, cacio e pepe, amatriciana ve gricia. Dördü de aynı aileden: hepsinde pecorino romano peyniri ve karabiber var. Üçünde guanciale, yani tuzlanıp kurutulmuş domuz yanağı kullanılıyor. Domuz eti yemiyorsanız bunu sipariş vermeden bilmeniz iyi olur.

Carbonara

Klasik carbonarada makarna, guanciale, yumurta, pecorino romano, tuz ve karabiber var. Geleneksel tarifte krema yok; kremamsı doku yumurta ve peynirin makarnanın sıcağıyla birleşmesinden geliyor. Makarna çoğunlukla spaghetti, bazen rigatoni ya da bucatini. Menüde kremalı carbonara görürseniz bu, mutfağın turiste göre ayarlandığına dair bir işaret.

Bazı mutfaklar pecorinonun yanına parmigiano ekliyor, guanciale yerine pancetta kullananlar da var. Bunlar yaygın varyasyonlar, hata değil. Ama Roma’daki klasik bir trattoriadan beklenen, guanciale ve pecorino romano. Tabağı karıştırırken sosun pürüzsüz kalması, ustalığı gösteren en net işaret.

Cacio e pepe

Adı “peynir ve biber” demek ve içinde gerçekten yalnızca bunlar var: pecorino romano, karabiber ve makarna suyu. Peynir, nişastalı suyla çırpılarak kremamsı bir sosa dönüşüyor. Malzemesi bu kadar az olduğu için ustalığı en çok belli eden tabak bu. Et yemeyenler için Roma’nın en güvenli klasik makarnası.

Amatriciana ve gricia

Amatriciana, adını Roma’nın kuzeydoğusundaki dağ kasabası Amatrice’den alıyor. Guanciale, domates ve pecorino romanoyla yapılıyor; Roma’da genellikle bucatini ile geliyor. Gricia ise amatricianın domatessiz hali: guanciale, pecorino ve karabiber. İki kişiyseniz bence iki farklı makarna söyleyip paylaşın. Dört klasiği kısa bir gezide tatmanın en kolay yolu bu.

Roma’da Sokakta Ne Yenir?

Roma’nın en bilinen sokak lezzeti suppli: içi domates soslu pirinç ve mozzarella olan, galeta ununa bulanıp kızartılan bir kroket. Isırınca uzayan mozzarella yüzünden “suppli al telefono” da deniyor; peynir telefon kablosu gibi uzuyor. Klasik suppli genellikle kıymalı ragu sosuyla yapılıyor. Et yemiyorsanız cacio e pepe gibi farklı çeşitleri sorun.

Trapizzino ise yeni bir buluş. Üçgen bir pizza hamurunun içine Roma’nın sulu yemekleri dolduruluyor. Mucidi şef Stefano Callegari, ilk dükkanını 2008’de Testaccio’da açtı. Pizza al taglio ise tepside pişip makasla kesilen, ağırlıkla satılan dilim pizza. Ayakta hızlı bir öğle yemeği için en pratik seçenek.

Carciofi alla Giudia Nedir, Ne Zaman Yenir?

Carciofi alla giudia, bütün halde iki kez kızartılan ve bir çiçek gibi açılan enginar. Roma Yahudi mutfağından geliyor ve en çok Yahudi Mahallesi’nde, Via del Portico d’Ottavia çevresinde yeniyor. Dışı cips gibi çıtır, içi yumuşak. Kardeşi carciofi alla romana ise kızartılmıyor; nane benzeri bir otla yağda ağır ağır pişiriliyor.

Enginarın mevsimi var. Michelin Rehberi’ne göre Roma enginarı için ideal hasat dönemi mart başından nisan sonuna kadar. Bu aylarda menülerde en taze haliyle karşınıza çıkıyor. Yahudi Mahallesi, Venedik Meydanı‘ndan yürüyerek on dakika kadar uzakta.

Quinto Quarto Nedir, Testaccio’da Ne Yenir?

Quinto quarto, “beşinci çeyrek” demek; hayvanın dört ana parçası satıldıktan sonra kalan sakatat ve ucuz kısımlar. Turismo Roma bu mutfağa Roma yemeklerinin “onur yeri” diyor. Kökeni Testaccio’daki eski mezbahaya dayanıyor. Mezbaha işçilerine ücretlerinin bir kısmı kesimden artan parçalarla ödeniyordu.

Bu parçalardan bugün hala Roma menülerinde gördüğünüz yemekler doğdu. Coda alla vaccinara, domates sosunda saatlerce pişen sığır kuyruğu yahnisi. Trippa alla romana ise Roma usulü işkembe. Rigatoni con la pajata ise süt kuzusu ya da buzağı bağırsağıyla yapılan makarna. Sakatata alışkın değilseniz coda alla vaccinara iyi bir başlangıç.

İlkbaharda gidiyorsanız menüde vignarola’ya da bakın. Turismo Roma’ya göre bu bahar yemeğinde bakla, bezelye, enginar, marul, guanciale ve soğan var. Kısa bir mevsimi olduğu için her zaman bulunmuyor.

Roma’da Hangi Tatlılar Denenmeli?

Maritozzo

Maritozzo, ortadan yarılıp bolca çırpılmış kremayla doldurulan yumuşak, tatlı bir çörek. Romalılar onu çoğunlukla kahvaltıda, bir cappuccino ile yiyor. Pastanelerde sabah taze çıkıyor ve iyi yerlerde öğlene kalmadan bitebiliyor. Bu yüzden maritozzoyu sabah programına koymak en mantıklısı.

Gelato

Roma’da her köşede gelato var, ama hepsi aynı değil. Vitrinde bulut gibi yükseltilmiş, parlak renkli dondurmalar genellikle görüntü için yapılıyor. Fıstıklı dondurmanın rengi fosforlu yeşil değil, soluk kahverengimsi yeşil olmalı. Metal kaplarda, kapağı kapalı tutulan dondurmalar çoğu zaman daha iyi bir işaret.

Ben olsam gelatoyu büyük meydanların kenarından değil, bir iki sokak içeriden alırdım. Çoğu zaman hem daha iyi hem daha ucuz oluyor.

Roma’da Kahve Nasıl İçilir?

Roma’da kahve deyince espresso anlaşılıyor; “un caffe” dediğinizde önünüze espresso gelir. Romalılar kahveyi çoğunlukla barda, tezgahta ayakta ve hızlıca içiyor. Cappuccino genellikle sabah içiliyor. Öğle yemeğinden sonra cappuccino isterseniz kimse itiraz etmez, ama yerel alışkanlık espresso.

• Caffe macchiato: Üstüne bir kaşık süt köpüğü konmuş espresso.
• Caffe lungo / ristretto: Daha uzun ya da daha kısa demlenmiş espresso.
• Caffe latte: Sütlü kahve; yalnızca “latte” derseniz önünüze bir bardak süt gelebilir.
• Caffe freddo / shakerato: Yaz aylarının soğuk kahveleri; shakerato buzla çalkalanıyor.

Klasik bir kahve molası için Pantheon’un birkaç sokak ötesindeki Sant’Eustachio Il Caffe’yi öneririm. İtalya’nın resmi turizm sitesine göre 1938’de açılan bu yer kahvesini odun ateşinde kavuruyor. Tezgah ile masa fiyatı arasındaki farkı ve güncel espresso fiyatını Roma bütçe yazımda anlattım.

Roma’da Semt Semt Nerede Ne Yenir?

Aşağıdaki adresler uzun süredir açık, Roma’nın resmi turizm sitesinde ya da İtalyan yemek rehberlerinde yer alan yerler. Saatler sık değiştiği için gitmeden önce kontrol edin. Hangi semtte kalacağınızı seçmek için Roma’da nerede kalınır yazıma da bakabilirsiniz.

Vatikan ziyaretinin öncesinde ya da sonrasında yemek arıyorsanız Prati semtine yönelin. Müzelerin duvarının hemen dibindeki restoranlar yerine birkaç sokak içeriyi tercih edin. Vatikan gününü planlamak için Vatikan rehberime, Trastevere’den Navona’ya yürüyüşü de Navona Meydanı yazıma bakabilirsiniz.

Roma’da Restoran Menüsü Nasıl Okunur?

Roma’da bir trattoria menüsü genellikle beş bölümden oluşuyor. Hepsinden sipariş vermek zorunda değilsiniz. Romalılar da çoğu zaman bir makarna ve bir sebzeyle yetiniyor.

• Antipasti: Başlangıçlar; kızartmalar, şarküteri, bruschetta.
• Primi: Makarnalar ve çorbalar; carbonara burada.
• Secondi: Et ve balık; coda alla vaccinara, saltimbocca, abbacchio (süt kuzusu).
• Contorni: Ayrı sipariş edilen sebze yanında; ana yemeğe garnitür genellikle eklenmiyor.
• Dolci: Tatlılar; tiramisu, krostata.

Mevsim sebzelerine dikkat edin. Turismo Roma’nın saydığı yerel sebzelerden puntarelle, bir tür hindiba filizi, kış menülerinde karşınıza çıkabilir.

Yemekte ne içilir?

Trattorialarda en pratik seçenek ev şarabı, yani “vino della casa”. Çoğu yerde çeyrek ya da yarım litrelik sürahiyle geliyor. Şişe şarap istiyorsanız bölgenin beyaz şarabı Frascati’yi deneyin. Adını Roma’nın güneydoğusundaki Castelli Romani tepelerinde bulunan Frascati kasabasından alıyor. Su isterken de seçim yapmanız gerekiyor: gazsız “naturale”, gazlı “frizzante”.

Roma’da Turist Tuzağı Restoran Nasıl Anlaşılır?

En belirgin işaret, kapıda durup yoldan geçenleri içeri çağıran biri. İkinci işaret, büyük fotoğraflı ve beş altı dilde yazılmış menüler. Kolezyum, Trevi ve Pantheon’a bakan masalarda bu ikisine sık rastlanıyor. Basit bir kural işe yarıyor: anıtın gölgesinde değil, bir iki sokak arkasında yiyin.

• Menüye bakın: Kısa, el yazısı ya da günlük değişen bir menü genellikle iyi işaret.
• Klasiklere bakın: Kremalı carbonara ya da tavuklu makarna Roma mutfağında yok.
• Hesabı okuyun: Kişi başı masa ücreti “coperto” ve servis ücreti “servizio” menüde yazıyorsa ödenir; sonradan eklenmemeli.
• Fiyatsız ürünlere dikkat: Fiyatı yazmayan “günün balığı” gibi kalemlerin fiyatını sipariş vermeden sorun.
• Saate dikkat: Romalılar akşam yemeğine geç oturuyor; erken saatte yalnızca turistlerle dolu bir salon tek başına kötü işaret değil.

Bence Roma’da iyi yemek için pahalı restorana gerek yok. Sade bir trattoriada yenen bir tabak cacio e pepe, şehrin mutfağını en iyi anlatıyor. Kaç günde nerede yemek molası vereceğinizi Roma gezi rotası yazımla birlikte planlayabilirsiniz.

Sık Sorulan Sorular

Roma pizzası Napoli pizzasından farklı mı?

Evet. Roma usulü yuvarlak pizza (pizza tonda) ince ve çıtır; Napoli pizzasının kalın, yumuşak kenarı yok. Romalılar bu çıtırlığa “scrocchiarella” diyor. Akşamları pizzacılarda yuvarlak pizza, gündüz fırınlarda dilim pizza al taglio yaygın.

Roma’da vejetaryen ne yenir?

Cacio e pepe, enginar yemekleri, sebzeli pizza al taglio ve maritozzo etsiz seçenekler. Carbonara, amatriciana ve gricia ise domuz eti içeriyor. Klasik suppli genellikle kıymalı sosla yapıldığı için içeriğini sormak gerekiyor.

Bir sorunuz ya da düzeltmeniz mi var? Instagram'dan ya da İletişim sayfasından yazın.